العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
89
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
بيشتر بكوشند فاصله بيشترى از مقام پيدا مىكنند خدا آنها را بكشد كجا ميروند بر گردنهاى بلند بالا رفتهاند و دروغ بزرگى مىگويند و بس در گمراهى فرو رفتهاند در حيرت و نادانى گرفتارند چون با بصيرت و بينائى امام را رها كردهاند شيطان كارهاى آنها را در نظرشان جلوه ميدهد و از راه حقيقت بازشان ميدارد با اينكه چشم بينا دارند . كسى را كه خدا و پيامبر انتخاب نموده كنار زدهاند و روى آوردهاند به كسى كه خود انتخاب نمودهاند با اينكه در قرآن كريم مىفرمايد وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ خدايت مىآفريند هر چه بخواهد و انتخاب مىكند آنها اختيارى در انتخاب ندارند منزه است خدا و بزرگ است از آنچه ايشان شريك برايش قرار ميدهند . و در آيه ديگر وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ هرگز مرد و زن با ايمان چنين اختيارى را ندارند كه وقتى خدا و پيامبر چيزى معين كردند آنها بنا بميل خود هر كار خواستند انجام دهند . در اين آيه نيز مىفرمايد ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ أَمْ لَكُمْ كِتابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَما تَخَيَّرُونَ أَمْ لَكُمْ أَيْمانٌ عَلَيْنا بالِغَةٌ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَما تَحْكُمُونَ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذلِكَ زَعِيمٌ أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكائِهِمْ إِنْ كانُوا صادِقِينَ « 1 » . در اين آيه مىفرمايد أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها يا مهر بر دلهاى آنها زده شده كه نمىفهمند يا ميگويند شنيديم با اينكه نمىشنوند إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ « 2 » و قالُوا سَمِعْنا و عصينا « 3 » امامت فضل خدا
--> ( 1 ) سوره قلم 36 - 41 . ( 2 ) بقره 93 . ( 3 ) انفال 22 .